2. Bölüm: Yeni bir başlangıç!
[Reenkarnasyon ediliyor]
[Güç yükleniyor %0...%32...%50...%90...%100]
[İşlem Başarıyla tamamlandı kişi reenkarne edildi!]
*Evreni anımsatan ama bembeyaz gibi bir yerde gözleri açılıp kapanır her açılıp kapanmada çok değişik şeyler görür ve en sonunda tam bir adam silüet'igörürken...*
Kian, tam o sırada aniden gözlerini açar!
Kian: "Neredeyim ben? Bunlar da kim?"
???: "Senin adın bundan sonra Ryukai olacak."
Kian: (İçinden) "Neler oluyor yahu? Bu kadın adımı nasıl böyle bir anda değiştirebiliyor?"
???: "Çok tatlı değil mi?"
???: "Evet, sonuçta o bizim çocuğumuz."
Kian: "Lan!!!"
Birkaç gün sonra:
Kian: Az çok durumu anladım. En son bir kamyonet çarpmıştı ve şu anda bir şekilde yeniden doğdum. Dışarıdan babamın konuşmalarından duyduğum kadarıyla bu dünya pek normal değil; büyüler, canavarlar ve daha pek çok değişik şey var. Hâlâ kafam tam basmıyor ama babamın bir adamla konuşurken söylediklerine göre; çocuklar eğer erken yaşta bir şeyler öğrenip güçlerini uyandırabilirse, diğer insanlara göre çok daha güçlü oluyorlarmış. Bir süre bunu deneyeceğim. Aslında başka bilgiler de öğrendim; evimizin yakınında bir kitapçı varmış. Birazcık konuşmayı ve yürümeyi halledebilirsem ilk işim oraya gitmek olacak ama şimdilik evdeki kitaplarla idare etmem gerekiyor.
Birkaç ay sonra:
Ryukai: Artık ismim Kian değil, Ryukai. Babamla annemin bana koyduğu isim bu... Yavaş yavaş dillerini ve yürümeyi çözdüm. Evdeki kitaplardan pek çok şey öğrendim. Tuhaftır ki bu dünyada farklı ırklar var; ben sadece insanlar ve canavarlar var sanıyordum ama elfler, cüceler, goblinler, orklar ve çok daha fazlası mevcutmuş. *Açıkçası elfleri merak ettim...*
Neyse, bunları aklımızdan çıkaralım; şu anki odağım güçlenmek. Öğrendiğim bir diğer bilgi ise canavarların bazen şehirlere ve kasabalara saldırabiliyor olması. Bu yüzden kaleler inşa edilmiş fakat dış bölgelerde kale falan yok. Canavar saldırısı buralarda nadir görülse de büyüdüğümde ailemi korumak istiyorum. Bir de buralarda kale olmadığı için canavarları uzaklaştıran tuhaf, bu dünyaya özgü teknolojik bir alet varmış. Henüz görmedim, sadece okudum ama büyü ve teknolojinin birleşimi ilgimi çekmeye başladı. Bir de elfler tabii... Neyse.
Annemin ismi Lora, babamınki ise Arthur. Yavaş yavaş her şeyi öğrenmeye başladım. Annem beni hâlâ hiçbir şeyi anlamayan küçük bir bebek sanıyor ama...
**Galiba altıma yaptım**
Lora: "Arthur, bezi getirir misin?"
Ryukai: Bezim değişti... Hâlâ bir bebek olduğum için bu durumu çok garipsemiyorum ama yine de biraz tuhaf hissettiriyor. Bu arada soyismimin Aethelgard olduğunu öğrendim; kulağa hoş geliyor, ismimle de gayet uyumlu.
Bir saat sonra:
Ryukai kitaplara yetişmeye çalışırken babası onu yakalar ve biraz zaman geçirmek için dışarı çıkarır. Ryukai her ne kadar kitap okuyup bir şeyler öğrenmek istese de vücudu hâlâ bir çocuğununkidir ve babasına karşı koyamaz.
Arthur, Ryukai'yi şehre götürür. Ryukai hemen etrafına bakarak yolları ezberlemeye ve büyüdüğünde yapacağı şeylerin hedefini belirlemeye başlar.
Ryukai: Annem evde olduğu için babam biraz daha rahat davranıyor. Babamın fiziği oldukça güzel, bu yüzden bazen kızlar ona bakıyor ama sanırım babam anneme gerçekten sadık; bu iyi bir şey. Her neyse... Gördüğüm kadarıyla bir kitapçı, bir de demirci var. İlk hedeflerim buralar olacak. Annem beni çok sevdiği için kitaplar konusunda ne istersem alır ama babam beni kılıç kullanmada geliştirmek istiyor. Açıkçası ben kılıca pek sevdalı değilim; daha çok hançerler veya bıçaklar hoşuma gidiyor.
Şimdiden ileride nasıl bir büyü kullanacağımı kafamda planladım: Bıçaklarıma ve hançerlerime güç katmayı deneyeceğim. Ama bunlar yetmez; o yüzden silah işini birkaç yıl sonraya bırakıp şimdilik ateş ve su gibi temel büyülerini deneyeceğim.
Tüm büyülerde ustalaşırsam harika olur ama muhtemelen o zaman da beni deney malzemesi yaparlar. Burada öyle şeyler var mı bilmiyorum ama yine de gücümü herkese hemen göstermeyeceğim.
Arthur bir yerin önünde durur ve Ryukai'ye, "İşte geldik!" der. Ryukai, tabeladaki ismi tam olarak okuyamaz ama içeri daldığı anda kendini cennete gelmiş gibi hisseder!
2. Bölümün Sonu...