AVATAR: THE LEGEND OF RYKER
Malapit nang lumubog ang araw nang tuluyang makarating si Ryker sa isang maliit na pamayanan sa hangganan ng Nerith.
Pagod siya mula sa mahabang paglalakbay. Ang tanging nais niya ay makahanap ng matutuluyan bago dumilim.
Ngunit bago pa man siya makapasok sa nayon, may isang matandang lalaki siyang napansin sa kabilang bahagi ng daan.
Nakatayo ito nang tahimik.
May hawak na lumang kuwintas.
Nagtagpo ang kanilang mga mata.
Hindi alam ni Ryker kung bakit, ngunit may kakaibang pakiramdam siyang naramdaman.
Para bang kilala niya ang taong iyon.
Lumapit ang matanda.
"Ryker."
Napahinto siya.
"Paano mo alam ang pangalan ko?"
Hindi agad sumagot ang lalaki.
Sa halip, tiningnan niya nang mabuti ang mukha ng binata.
Pagkatapos ay bahagya siyang ngumiti.
"May mga bagay na hindi kailangang sabihin para malaman."
"Sino ka?"
"Kael."
Natahimik si Ryker.
"Kael..."
Parang pamilyar ang pangalan.
"Ako ang dating kasama ni Aira."
Biglang nagbago ang mukha ni Ryker.
"Si Aira?"
Tumango si Kael.
"Ang unang Avatar."
---
ANG PAMANA
Naupo sila sa tabi ng ilog nang gabing iyon.
Ikinuwento ni Kael kay Ryker ang tungkol kay Aira—hindi bilang isang alamat, kundi bilang isang taong nakilala niya.
Isang batang minsang natakot.
Isang kaibigang nagkamali.
Isang Avatar na hindi laging alam ang tamang sagot.
"Akala ko siya ay walang kinatatakutan," sabi ni Ryker.
Napangiti si Kael.
"Takot na takot siya."
"Pero naging malakas siya."
"Hindi dahil nawala ang takot niya. Natuto siyang magpatuloy kahit naroon iyon."
Tahimik na nakinig si Ryker.
Sa unang pagkakataon, hindi niya naramdaman na kailangan niyang maging katulad ni Aira.
Maaari siyang maging sarili niya.
---
ANG PAGGISING
Biglang lumakas ang hangin.
Napatingin si Kael sa paligid.
"Ryker?"
Hindi sumagot ang binata.
Nakatitig siya sa ilog.
May kakaibang tunog siyang naririnig.
Isang bulong.
Malayo.
Ngunit malinaw.
"Ryker..."
Napahawak siya sa kanyang ulo.
"Narinig mo ba iyon?"
"Narinig ang ano?"
Lalong lumakas ang hangin.
Nagsimulang umikot ang tubig sa ilog.
Ang lupa sa ilalim nila ay bahagyang gumalaw.
At sa isang iglap—
nagliwanag ang mga mata ni Ryker.
Napaatras si Kael.
"Avatar State..."
Hindi niya kontrolado ang sarili niya.
Umakyat ang tubig sa paligid niya.
Sumiklab ang apoy sa magkabilang kamay.
Umangat ang mga bato.
At umikot ang hangin sa kanyang katawan na parang isang napakalaking unos.
"RYKER!"
Ngunit walang naririnig ang binata.
Nasa ibang lugar ang kanyang isip.
---
ANG TINIG NI AIRA
Sa gitna ng liwanag, nakita ni Ryker ang isang babae.
Nakatayo ito sa ilalim ng isang matandang puno.
Tahimik.
Payapa.
May ngiti sa kanyang mukha.
Alam niya agad kung sino iyon.
"Aira?"
Dahan-dahang lumapit ang babae.
"Ikaw ang susunod."
Nanginginig ang boses ni Ryker.
"Hindi ko alam kung kaya ko."
Tumingin si Aira sa kanya.
"Hindi ko rin alam noon."
"Pero ikaw ang unang Avatar."
"At ikaw ang susunod."
Napaluha si Ryker.
"Takot ako."
Sandaling natahimik si Aira.
Pagkatapos ay ngumiti siya.
"Alam ko."
Lumapit siya.
"Huwag mong subukang maging ako, Ryker."
Tumulo ang luha sa mukha ni Ryker.
"Kung gayon, ano ang dapat kong gawin?"
"Ikaw ang maging Avatar na kailangan ng iyong panahon."
Unti-unting nagsimulang maglaho ang anyo ni Aira.
"Sandali!"
Humakbang si Ryker.
"Marami pa akong gustong itanong!"
Ngumiti si Aira sa huling pagkakataon.
"Malalaman mo rin."
At bago siya tuluyang mawala, narinig ni Ryker ang kanyang huling mga salita.
"Hindi ka nag-iisa."
---
ANG PAGBALIK
Biglang bumalik si Ryker sa kanyang katawan.
Nawala ang liwanag sa kanyang mga mata.
Bumagsak siya sa lupa.
Kaagad siyang sinalo ni Kael.
"Ryker!"
Huminga nang malalim ang binata.
Tumingin siya kay Kael.
"Kael..."
"Ano ang nangyari?"
May mga luha pa rin sa kanyang mukha.
"Nakita ko siya."
Nanigas si Kael.
"Sino?"
Tahimik na tumingin si Ryker sa kanya.
"Si Aira."
Hindi nakapagsalita si Kael.
Matagal niyang hinintay ang araw na iyon.
Ngunit hindi niya inakalang maririnig niya muli ang boses ng kanyang matalik na kaibigan sa pamamagitan ng susunod na Avatar.
Napayuko si Kael.
At sa unang pagkakataon matapos ang dalawampung taon, pumatak ang kanyang mga luha.
"Sinabi ba niya ang pangalan ko?"
Umiling si Ryker.
"Pero sinabi niya..."
Tumingin siya sa kalangitan.
"'Hindi ka nag-iisa.'"
Napapikit si Kael.
Bahagya siyang ngumiti.
"Oo."
Mahina niyang sinabi,
"Si Aira nga iyon."
Sa ibabaw nila, muling humangin.
Ngunit sa pagkakataong ito, hindi ito marahas.
Ito ay banayad.
Parang isang huling paalam.
At sa unang pagkakataon, naunawaan ni Ryker na ang Avatar Cycle ay hindi lamang tungkol sa pagpapasa ng kapangyarihan.
Ito ay tungkol sa pagpapatuloy ng isang kuwento.
Ang kuwento ni Aira ay natapos na.
Ngunit ang kanyang tinig ay mananatili sa susunod na Avatar.
At ngayon, nagsisimula na ang tunay na paglalakbay ni Ryker.