AVATAR: THE LEGEND OF RYKER
Sa mga sumunod na araw matapos malaman ni Ryker ang katotohanan, tila nagbago ang lahat.
Ang parehong mga daan na dati niyang tinatakbuhan ay biglang naging mahahabang pasilyo patungo sa isang kinabukasang hindi niya hinihingi. Ang mga taong dati'y nakangiti sa kanya ay ngayo'y yumuyuko kapag siya'y dumaraan. At ang mga guro sa templo ay hindi na siya tinatawag bilang si Ryker.
Tinatawag na nila siyang Avatar.
Hindi niya gusto ang tunog nito.
Para bang ang isang salita ay sapat nang burahin ang lahat ng bagay na dati niyang kilala tungkol sa sarili niya.
Sa isang malamig na umaga, nakaupo si Ryker sa gilid ng pinakamataas na tore ng Aerwyn. Sa ibaba niya, ang mga ulap ay mabagal na gumagalaw sa pagitan ng mga bundok.
"Ryker."
Hindi siya lumingon.
Alam na niya kung sino iyon.
Si Master Kaelen, ang pinakamatandang Air Master na gumagabay sa kanya.
"Sinabi ko na sa inyong ayaw kong maging Avatar."
Umupo si Kaelen sa tabi niya.
"Hindi naman tinatanong ng tadhana kung gusto natin ito."
Napabuntong-hininga si Ryker.
"Madali para sa inyong sabihin. Hindi naman kayo ang kailangang mamuhay kasama nito."
Tahimik na tumingin si Kaelen sa kanya.
"Alam mo ba kung ano ang pinakamalaking pagkakamali ng mga taong tumitingin sa Avatar?"
"Ano?"
"Iniisip nilang ang Avatar ay dapat maging perpekto."
Napatingin si Ryker.
"Si Aira ba ay perpekto?"
Bahagyang ngumiti si Kaelen.
"Hindi."
"Pero alamat siya."
"At naging alamat siya dahil sa mga pagkakamali niyang natutunan niyang itama."
Natahimik si Ryker.
Sa unang pagkakataon, hindi niya narinig ang pangalan ni Aira bilang isang alamat.
Narinig niya ito bilang pangalan ng isang taong minsang natakot, nagkamali, at nagpatuloy.
---
ANG UNANG ARAL
Nagsimula ang pagsasanay ni Ryker kinabukasan.
Kung tutuusin, sanay na siya sa paggamit ng hangin. Lumaki siya sa Aerwyn, kung saan natural na bahagi ng buhay ang pakikipag-ugnayan sa hangin.
Ngunit hindi iyon sapat.
"Ang hangin ay hindi puwersang dapat mong talunin," sabi ni Kaelen.
Itinaas ni Ryker ang kanyang kamay.
Umikot ang hangin sa paligid niya.
"Kung gano'n, ano ang dapat kong gawin?"
"Makinig."
"Makinig?"
"Oo."
"Sa hangin?"
Tumango si Kaelen.
"Ang hangin ay hindi nananatili sa isang lugar. Hindi nito ipinipilit ang sarili nito. Dumadaloy ito."
Muling gumalaw ang hangin sa paligid ni Ryker.
"At ano ang kinalaman noon sa pagiging Avatar?"
"Ang lahat."
Mula sa malayo, pinanood ni Ryker ang mga ulap na naglalakbay sa kalangitan.
Marahil iyon ang unang bagay na kailangan niyang matutunan.
Hindi kung paano maging malakas.
Kundi kung paano maging bukas sa mundong hindi niya kayang kontrolin.
---
Lumipas ang mga linggo.
Unti-unting naging mas mahusay si Ryker.
Natutunan niyang gumamit ng hangin upang bumuo ng mga kalasag, magpagalaw ng mga bagay, at mabilis na makagalaw sa himpapawid. Ngunit sa tuwing sinusubukan niyang gamitin ang isang kapangyarihang higit sa hangin, wala siyang nararamdaman.
Tubig—wala.
Apoy—wala.
Lupa—wala.
Isang hapon, galit niyang hinampas ang lupa.
"Siguro nagkamali sila."
Napatigil si Kaelen.
"Sa tingin mo?"
"Kung ako talaga ang Avatar, bakit hindi ko magamit ang ibang elemento?"
"Porque hindi mo pa sila nakikilala."
"Pero paano kung hindi ko kaya?"
Lumapit si Kaelen.
"Ryker, hindi mo kailangang matutunan ang lahat ngayon."
"Pero si Aira—"
"Si Aira ay si Aira."
Napatingin si Ryker sa kanya.
"At ikaw ay ikaw."
---
ANG ANINO SA LABAS NG AERWYN
Samantala, malayo sa mga templo ng Aerwyn, may mga taong nagmamasid sa mga balita tungkol sa bagong Avatar.
Sa isang madilim na silid, inilapag ng isang lalaki ang lumang larawan ni Aira sa mesa.
Sa tabi nito ay isang bagong simbolo.
Ang simbolo ng Avatar.
"Siya na nga," sabi ng isang babae.
"Ang bagong Avatar?"
Tumango ang lalaki.
"Isang Air Avatar."
Saglit siyang natahimik.
"Matapos ang lahat ng nangyari noong panahon ni Aira, talagang hinayaan nilang magsimula muli ang siklo."
"At ano ang gagawin natin?"
Dahan-dahang itinago ng lalaki ang larawan.
"Hintayin natin siyang lumabas sa Aerwyn."
"At pagkatapos?"
Ngumiti siya.
"Makikita natin kung karapat-dapat ba talaga siyang maging tagapagmana ng unang Avatar."
---
ANG ARAW NG PAG-ALIS
Dumating ang araw na kailangan nang umalis ni Ryker sa Aerwyn.
Ayon sa sinaunang tradisyon, kailangang makilala ng bagong Avatar ang ibang lupain at matutunan ang kanilang mga kultura bago niya simulang pag-aralan ang iba pang elemento.
Una niyang pupuntahan ang Nerith, ang lupain ng Tubig.
Sa tarangkahan ng templo, naghihintay si Ryker kasama si Kaelen.
Tiningnan niya ang kanyang tahanan sa huling pagkakataon.
"Sigurado ka bang kailangan kong umalis?"
"Oo."
"At kung hindi ako handa?"
"Hindi kailanman darating ang araw na masasabi mong handa ka na."
Napangiti si Ryker.
"Napakagandang pampalakas ng loob."
Tumawa si Kaelen.
"Isa pa."
"Ano?"
"Huwag mong subukang maging si Aira."
Nawala ang ngiti ni Ryker.
"Subukan mong maging unang Ryker."
Tumango siya.
Pagkatapos ay humakbang siya pasulong.
Sa unang pagkakataon, iniwan niya ang Aerwyn hindi bilang isang batang Air Wielder.
Kundi bilang Avatar.
Hindi niya alam na sa kabilang dulo ng kanyang paglalakbay ay naghihintay ang isang mundong may sariling mga lihim.
At habang unti-unting lumiliit ang Aerwyn sa kanyang likuran, isang malakas na hangin ang dumaan sa kanyang katawan.
Para bang may isang bagay na bumubulong sa kanya.
Ang siklo ay nagsimula na.
At ngayon, kailangan niyang tuklasin kung saan siya dadalhin nito.