Naho ve Yuan, eve doğru yavaş adımlarla yürümeye başladılar.
Aralarındaki sessizlik, yol boyunca onları adeta sarıyordu.
Naho, diğerlerini gördüğü andan itibaren defalarca özür diledi.
Sesi hafif titriyor, gözlerini kaçırıyordu.
Yamoto, sakin ve kararlı bir sesle konuştu:
"Bir daha yapmazsın, olur biter."
Bu sözler Naho'nun içine su serpti.
Yüzünde hafif, çekingen bir tebessüm belirdi.
Sonunda eve vardılar.
Naho başını hafif eğerek:
"Biraz uyuyacağım," dedi ve odasına yöneldi.
Yuan ve Yamoto kısa bir süre birbirlerine baktılar.
Yamoto hafifçe gülümsedi:
"Ne konuştunuz?"
Yuan omuz silkti.
"Pek bir şey yok," diyerek geçiştirdi.
Herkes odasına çekildi.
Evin içine sessizlik çöktü.
Ama bu sessizlik… huzurlu değildi.
Yuan gözlerini kapattığında kendini yine o yerde buldu.
Beyaz.
Sonsuz.
Her yerde gölgeler
Her şey aynıydı…
Ama bu sefer bir şey farklıydı.
Yuan artık eskisi kadar korkmuyordu.
Yavaş adımlarla ilerledi.
Adımlarının sesi bile yoktu.
Sonra…
Etrafındaki gölgeler kıpırdamaya başladı.
Bir…
İki…
Onlarca…
Ve bir anda…
Binlerce gölge, yavaşça şekil değiştirerek palyaçolara dönüştü.
Yuan'ın nefesi kesildi.
Fısıldadı:
"Lee…"
Bir anda her şey sustu.
"HA!"
Yuan gözlerini açtı.
Nefesi düzensizdi.
Vücudu hafif titriyordu.
Kendini toparladıktan sonra ana odaya geçti.
Naho da yeni uyanmıştı.
Yamoto onu görünce hafifçe gülümsedi:
"Hadi, bugün biraz antrenman yapalım."
Naho kısa bir an duraksadı.
Korku hâlâ içindeydi.
Ama başını salladı:
"Ta-tamam."
Herkes dışarı çıktı.
Yavaş adımlarla antrenman alanına doğru ilerlediler.
Notch, Momo'ya dönerek sordu:
"Nasıl bir antrenman olacak?"
Momo hafifçe gülümsedi:
"Onu da sahada görürsün."
Yuan, Naho'yu izliyordu.
Onun vücudundaki gerginliği açıkça hissedebiliyordu.
Tam o sırada Elizabeth yanına yaklaştı.
Sesi sakindi.
Güven vericiydi.
"Merak etme… sandığın kadar zor olmayacak."
Naho ona baktı.
Hafifçe başını salladı.
Xen, Yamoto'ya döndü:
"Naho'nun gücü ne?"
Yamoto düşünceli bir şekilde cevap verdi:
"Yuan'a göre çok hızlı. Ben de görmek istiyorum."
Antrenman alanına vardıklarında…
Naho'nun vücudu hafifçe titremeye başladı.
Etrafı kabuslar sarmaya başlamıştı.
Yamoto onun yanında durdu.
Sesi sakindi.
"Önce izle. Öğren."
Naho derin bir nefes aldı.
"Ta-tamam…"
Kabuslar yaklaşırken takım harekete geçti.
Yamoto elini kaldırdı.
Bir alev topu fırlattı.
Kabuslar bir anlığına sersemledi.
Xen anında araya girdi.
Hızlı, keskin hareketlerle kabusları parçaladı.
Notch ileri atıldı.
Yumruklarıyla bir kabusu yok etti.
Ardından yere sert bir darbe indirdi.
Zemin sarsıldı.
Diğer kabuslar dengesini kaybedip düştü.
Momo elini kaldırdı.
Rüzgar bir anda şiddetlendi.
Bir fırtına oluştu.
Kabuslar savruldu.
Yuan ileri çıktı.
Elinde bir çekiç belirdi.
Bir kabusu parçalayarak yok etti.
Ardından kılıçlarını çekti.
Akıcı hareketlerle diğerlerini temizledi.
Uzaktaki kabuslar…
Oklar tarafından tek tek düşürüldü.
Elizabeth ise…
Her şeyi okuyordu.
Saldırıları önceden hissediyor, hatasız hareket ediyordu.
Bir süre sonra…
Sessizlik geri döndü.
Yamoto gülümsedi:
"Galiba Naho'ya kabus bırakmadık."
Naho hafifçe rahatladı.
Ama…
Gözleri bir noktaya takıldı.
Bir kabus.
Tek başına.
Onlara doğru ilerliyordu.
Xen gülümsedi:
"Şanssızsın biraz, ha?"
Naho derin bir nefes aldı.
Yamoto'nun verdiği küçük kılıcı çıkardı.
Koşmaya başladı.
Hızı etkileyiciydi.
Ama…
İçinde korku hâlâ vardı.
Yuan onu izledi.
Kılıcını sıkıca kavradı.
Onunla birlikte ilerledi.
Tam o anda—
Naho'nun ayağı takıldı.
Yere düştü.
Nefesi kesildi.
Vücudu titriyordu.
Kabus…
yavaşça ona yaklaşıyordu.
Takım harekete geçti.
Ama—
Bir kılıç…
Kabusun içinden geçti.
Yuan.
Kabus yere yığıldı.
Yuan elini uzattı.
Naho duraksadı.
Bir an tereddüt etti.
Sonra…
Derin bir nefes aldı.
Elini uzattı.
Yuan'ın elini sımsıkı tuttu.
Ayağa kalktı.
Gözleri parlıyordu.
Fısıldadı:
"Teşekkür ederim…"