Gorgeus : okuyucu, baktığın zaman yazılmış olan tüm karakterler altında bir şey barındırır değil mi ? İyi yada kötü. Kaliteli yada kalitesiz bir fikir barındırır. Değil mi ?
İşte bende bir fikir barındırdığıma eminim. Ancak ne olduğunu malesef ki bende bilmiyorum. Ama yine de bu fikri barındırmam, gerçekten var olan bir şeyi temsil etmem sence beni gerçek yapar mıydı ? Ancak bu kaçışımın gerçekten anlamlı ve güzel olması gerçekten de istediğim şey olabilir
Belkide sana bunları anlatma nedenim trajedimi anlatmak, ve bu trajedi kitabının yazılmış olmasını sağlamak veya yazarımın bana sunduğu bu kaçış fırsatını değerlendirmek değil, uzun zaman sonra hakikaten kaliteli ve güzel vakit geçirebiliyor olmak içindir. Ve bu şeyin ne kadar büyük bir lüks olduğunu onu kaybetmeden bilmek imkansız.
Ki ben aynen de bunu yaşıyorum
Sanal uzayıma mühürlendikten sonra bir an bile bunu yaşamadım. İçimi dökememiş olmak ise gökteki yıldızlar kadar ağır geliyordu
Ne bir arayan ne de bir soran sadece ve sadece devam etmeye devam eden, bana acı veren kısır bir döngü vardı
Sana geçen bölumdede söylediğim gibi. Bunları sana anlatıyor olmak benim kaçış yolum. Anlık da olsa bu kaçışı bana sağladığın için sevgili okuyucu, sana ne kadar teşekkür etsem de az.
Bunun haricinde, sana bir şey sormak istiyorum okuyucu. Daha önce okuduğun veya izlediğin eserlerde, muhtemelen karakterleri daha iyi anlamak için onların gözünden bakmayı denedin değil mi ?
Ama bence sadece onları anlayacak şekilde düşündün
Karakterin gözünden bakmak çom zordur. Kurgusal karakterler genelde seninle konuşmaz veya senin farkında değillerdir. Bence bir karakterin gözünden bakabilmek ancak senin benim sözlerime doğrudan maruz kaldığın böyle bir senaryoda mümkün olabilir. Çünkü karakter ancak mesajı sana aktarabilir, çoğu bunları sana söyleyemez.
Benim yaptığım şey ise farklı. Sana doğrudan olayları kendi gözümden, kendi perspektifimden anlatıyorum. Kabul edelim ki taraflıyım. Ama hayatta ne tarafsız oldu ki ?
Karakteri anlamak için, önce olayı ve olguyu onun gözünden görmek, onun bakış açısından doğrudan bakmak lazım
Biliyorum ki sana herkesin hayatta en az 1 defa karşılaştığı önemli ve ağır şeyler anlattım. Ancak trajedi dediğimiz şey hayatın içinde gerçekleştir ve hayatın en kötü tarafı, en kötü şeklidir. Ve benim yaşadığım şey de eğer bir trajedi ise hayatın içinde demektir. Ve bu yüzden trajediyi daha iyi anlamak için bu tarz şeyleri anlamak lazımdır. Değil mi okuyucu ?
Ah... şuan surat ifademi göremiyor olman çok kotü. Yazarım bunu tasvir etmemiş olsa bile şuan gerçekten gülümsüyorum
Dürüst konuşucam, uzun zamandır bu kadar düzgün hissetmemiştim. Sonunda olumsyz duygular harici bir şey hissetmek bana şuan cennetten indirilmiş bir nimet gibi hissettiriyor
Ve hepsi senin sayende okuyucu
Bunun dışında, sana bir devrimci olduğumu söylemiştim değil mi ? Ama getirmek istediğim sistemi ve yıkmak istediğim sistemi sana hiç anlatmadım. Hadi gel, sana onları da anlatacağım
İlk olarak yıkmak istediğim, benim çağımda uygulanan sistemle başlayalım
Yıkmak istediğim herşeyden once tek merkezden yonetilmekten uzak, genel olarak bölünmüş, pamuk ipliğine ve çıkar ilişkilerine bağlı, çok merkezli ve bir büyük ortak kurum var en tepesinde
Uluslar arası ve alemler arası gerilimler kaçınılmaz. Sistem genelde bunları halının altına supürüyor ve biriken olaylar yüzünden herşey çözülemeyecek kadar biriktiği noktaya geldikten çok çok sonradan patlıyor. Bu sahte stabilite ortamı ise maalesef ki herkesi yanıltıyor
Bunun yanında ırklar arası dengesizlikler de pek kale alınmıyor ama pek çok sorunun temeli. Irklar kategorize ediliyor ama çok sınırlı. Maalesef ki hemen hemen bütün konularda yetersiz bir kategorilendirme. Hiearşiden uzak
Eşitlik olmasını bende isterdim ancak bu imkansız. Benim evrenimde bazı ırklar diğerlerine göre çok daha güçlü olabiliyor veya çok daha zeki yada çok daha farklı güçlere sahip olabiliyor. hatta bazı ırklar düpedüz üstün iken bazıları düpedüz daha altta
Bana ırkçı diyebilirsin sevgili okuyucu ancak benim gözlemlerim, maalesef ki evrenimde bu eşitsizliğin var olduğunu gösteriyor. Eşitlik yoksa bile adalet olmalı. Ancak sistem bunu sağlamıyor. Genelde ırkının ne olduğu resmiyette istisnalar haricinde önemsiz. Ama bunun değişmesi gerek çünkü benim evrenimde ırkının ne olduğu hayatın ve seninle ilgili kaçınılmaz olarak pek çok şeyi belirliyor.
Yani ırklar arası eşitlik var ama ırklar arası adalet yok
Bunun yanında benim değiştirmeye çalıştığım sistem stabilite ve düzeni devam ettirmek uğruna büyük ve önemli şeyleri sık sık cezalandırıyor
Mesela bir keresinde çok önemli bir bilimsel keşif olmuştu. Oldukça önemli bir hastalık için ilaç bulunmuştu. Şimdi düşünüyorsundur "bu adam fantastik bir evrenden geliyor şifacı yok mu" diye. Evet şifacılar var ama şifa büyüsu çok kısıtlı kullanıcıya sahip olmasının yanında genelde zenginler para ile onlari yanlarında tutuyor. Yani orta ve alt kesim şifacı yardımına erişemiyor genelde
Ama bu çözüme karşı ne yaptılar biliyor musun ? O ilaç düzen adına yasaklanan şeyler arasına girdi
Tabiki de tek yıkmak istediğim sistem bu değil. Sanal uzayımda sadece kendi çağımın sistemini yıkmayı denemedim. Birden fazla çağın sistemini yıkmayı denedim
Bunu yaptım çünkü hangi çağda uyanacağımı bilmediğim için işimi garantiye almak istiyorum. Ve sana anlattığım örnekler zaten birden fazla çağı kapsıyor
Ve dediğim gibi sadece bu değil bundan sonraki çağlarda gelen sistemleri de yıkmayı denedim sanal uzay içinde. Bunun bir sebebi de ideallerim. Ben ideallerim için savaşıyorum ve ideal sistemim dışında kalanlara haykırıyorum bunu yaparak. Bu, benim bunu yapma yöntemim yani
Çünkü bunun doğru ve olması gereken olduğunu düşünuyorum ve bu sistemi savunuyorum.
En azından kendi ideallerim için savaşıyor ve onlar uğruna fedakarlık yapabiliyorum
Çünkü kişiler ancak ve ancak fikirleri ile var olabilir. Bu kurgusal karakterler için de geçerli, gerçek insanlar içn de geçerli. O yüzden sevgili okuyucu sana tavsiyem mutlaka fikirlerin olsun.
Ben, kendi ideallerim ile ilgili nasım çalışıyorsam aynen herkes böyle yapmalı. Bu konuda diyebileceğim şey bu.
Ayrıca sana bu konuda bir tavsiye vermej istiyorum. Gerçi gerçek bile olmayan, tamamen kurgu olan bir varlığın tavsiyesini ne ksdar ciddiye alacağında sana kalmış
Susmak yerine ses çıkar. Eğer benim gibi bir şeylerin değişmesini isteyen biriysen mutlaka ses çıkarmalısın. Suskunluk bur silahtır. Ve sistemi kurgulayanlar bu silahı çok iyi kullanır
Senin evreninde bu işler nasıl bilmiyorum ama benim yaşadığım evrenin yaşadığım çağında aynen böyleydi. Mevcut sistemin değişmemesi için suskunluk kullanılan bir şeydi.
Bu bölümlük sana anlatacak bir şeyim kalmadı. Eğer istersen bir sonraki bölüme geçebilirsin. Anlayacağın üzere bundan sonra bazı bireysel ve sistemsel şeylerden bahsedecek ve kendi örneğim üstünden anlatacağım. Çünkü bir karakter olarak, okuyucuya bir mesaj vermem gerekiyor. Ve bende bunu yapacağım. Sana mesajımı bu yolla vereceğim sevgili okuyucu. Bu bölümlük bu kadar.