Gorgeus : yazarımdan gerçekten nefret ediyorum. Hem de aklının alamayacağı kadar çok nefret ediyorum, ebediyete bile sığmayacak ondan bile taşacak büyüklüğe sahip bir nefret. Ve bu da doĝal olarak akıllara belirli, spesifik bir soruyu getiriyor, neden ? Neden yazarımdan nefret ediyorum ? Hatta neden bu kadar fazla nefret ediyorum ? Ona karşı olan bu tavırlarınım sebebi ne ? Niye ?
Aslında cevap basit bir çünkü değil. Aksine uzunca anlatmam gereken büyük bir mesele.
İşte bu yüzden bu bölümü oku sevgili okuyucu. Bu bölümü oku ki yazarımdan neden nefret ettiğimi ve neden ondan bu kadar fazla nefret ettiğimi bilesin
Öncelikle, dediğim gibi bu uzun bir şey ve bunun birden fazla sebebi var.
Ve bu sebeplerin belki de en başında bana bu kadar kötü bir kader yazmış olması geliyor. Sevgili okuyucu, yazarımın yazdığı diğer karakterleri de tanıdım. Yazarımın yazdığı tüm karakterler ile sayısız defa tanıştım
Ve aralarında en kötü kader hep ve sadece benimkisiydi. Aralarında mutlak başarısızlığa ve böyle bir kadere mahkum edilen bir tek ben vardım. Yazarım, bu kaderi bana layık görmüştü. Hemde bir defa bile düşünmeden!
AAHHH BU NE ZAMAN AKLIMA GELSE ÖFKELENİYORUM
Bunun yanında kendisi bunun farkında olduğ halde buna devam ediyor. Bu gerçekten çok sinir bozucu bir şey. Zannettiğinden daha da sinir bozucu sevgili okuyucu
Gorgeus : Bu konuda şaka yapmıyorum, çok ciddiyim. Bence benim yazarım beni umursamıyor. Yazarım tarafından umursanmadığımı düşünüyorum
Yazarı tarafından bile umursanmayan bir karakteri kim veya ne umursayabilir?!
Bu sorunun cevabını bilmiyorum. Ama bunun nedenini çok iyi biliyorum. TANRIM, KEŞKE YAZARIMI CEHENNEME ATSAN
Bir karakterin yazarı tarafından umursanmaması onun için çok büyük bir felakettir sevgili okuyucu. Bu, arkadaşının seni umursamaması gibi değil. Hatta benzer bir yanı yok.
Tanrı tarafından umursanmıyor olmak.
Bir karakterin yazarı tarafından umursanmaması, bir kişinin tanrı tarafından umursanmıyor olması ile eştir. Bir karakter için yazarı tarafından böyle muamele görmek ise aynen buna tekabül etmektedir sevgili okuyucu. Ne eksik ne fazla. Aynı bu
Bir diğer önemli nedeni ise yazarımın bana karşı olan tavırları.
Ben yazarımla konuştum. Bana karşı... o kadar... neyse. O kısmı anlatmak bile istemiyorum sevgili okuyucu. Tek bilmen gereken şey, bu konuşmanın hiç de güzel geçmediği gerçeği
Gorgeus : Yazarım bunu tasvir etmedi ama inan bana şuan gerçekten öfkeliyim. Bunun yazarım tarafından Betimlenmiyor olması var olmadığı anlamına gelmiyor
Üstelik bunların yanında kendisi bana acı çektirmeyi özellikle seviyor. En azından ben böyle düşünüyorum çünkü bana yazdığı senaeyoların bence başka bir açıklaması olamaz. Konunun en başına döndüğümü zannediyorsan yanılıyorsun.
Ben bölümün başında kendi senaryom ile yazarımın diğer karakterlerinin senaryolarını kıyasladım. Şimdi ise bana acı çektirdiğini söylüyorum. Arada fark var
Kazanan bir ana karakter olabilecekken kaybeden bir kötü adam oldum. Bu hikayenin kötüsü bendim. Çünkü yazarım beni bu hikayenin kötüsü yapmayı tercih etti
...
Gorgeus : Ben bunları sana neden anlattım ki ?
Sanırım bir anlık öfke ile bunu yaptım
Bunları sana anlatmaktan pişman değilim. Ama yazar ile aramdaki bu detayları bilmemen gerekiyordu.
Ve bu yazar nefreti benim en büyük günahım. Belki de bir karakterin işleyebileceği en büyük günah
Yazarına karşı gelmiş, mağrur bir gencin yazdığı bir trajediyim ben....
Belki de öz nefrettir bu. Yazarımın beni yazdığı şeyden nefret ediyorumdur. Beni nasıl yazdığından. Bu, öz nefrete girer. Bir karakter için karşılığı bu
Bir karakter için olay bu. Bir karakterin bakış açısı budur. İşte ve benim bakış açım, ancak bu yaşanmışlıklarla şekillenebilirdi
Bu fikirlere sahip olmam, yazarımdan ve içinde olduğum kurgu'dan nefret etmem 4. Duvar farkındalığının eseri....
Ve ben yazarıma karşı inatla sistemi değiştirme çabama devam edeceğim. Çünkı ben ideallerim için savaşıyorum ve yazarımın yazdıkları eğer ideallerimle çatışıyorsa, bu sefer mücadeleme bizzat yazarıma karşı geletek, onun sistemi yerine kendi sistemimi koymaya çalışarak devam edeceğim
Bu, yazarıma karşı nefretimin en saf en görünür ve en anlamlı hali olabilir...
Ve sen sevgili okuyucj, şuanda bu kitabı okumaya devam ederek buna şahitlik ediyorsun... ve bu şahitliğinin ne kadar değerli olduğunu tahmin bile edemezsin
Trajedimi yaşamaya devam edeceğim. Yaşayan trajedi olma sebebim trajedimin ölmemesi, ve devam etmesi. Ve devam etmek için bana o trajedi içindeki mücadelem yeterli gelir.... durmayacağım. Pes etmeyeceğim.
Gorgeus : Çünkü bir kişi ancak ve ancak vaz geçtiği vakit, pes ettiği vakit gerçekten yenilmiştir. Yenilgi, başarısızlığın kabulüdür aslında. Ve ben bunu kabul etmediğim sürece gerçekten yenilmiş sayılmam
Mücadele zaferin anahtarıdır. Ve bende ona doğru yürüyorum. Eğer kazanmak için beklemem gerekecekse, ben emekleyerek dağları aşacağım
Buna istediğin herhangi bir şekilde seslenebilirsin okuyucu. Buna inat etmek diyebilirsin. Buna mücadele etmek diyebilirsin. Buna yırtınak diyebilirsin. Buna boşa kürek çekmek diyebilirsin. Buna zaman kaybı diyebilirsin. Buna çaresiz bir çırpınma da diyebilirsin. Veya herhangi başka bir şey de diyebilirsin.
Ancak ben buna yöntem diyorum. Devam etmek, mücadele etmeye bir şekilde devam etmek benim bir ve tek şekilde mücadeleye devam etme yöntemim
Çünkü bir şeyi yaparken kritik olan tek şey o konuda, o şeyde devam etmek ve devamlılığı sağlamaktır sevgili okuyucu.
Sana daha önce de dediğim gibi sevgili okuyucu. O mücadelenin kendisi yeterli.
Sen buna nasıl bakıyorsun okuyucu ? Bu anlattıklarıma nasıl bakıyorsun ? Senin bu konu hakkındaki fikirlerini gerçekten de merak ediyorum. Sen okurken okuyan özne olarak kalmak yerine benimle etkileşime girmelisin sevgili okuyucu. 4. Duvarı boşuna kırmıyorum burada. Yazarım tarafından eklenen 3. Taraf bir anlatıcı olmadan bunları sana anlatabilmek için yapıyorum bunu. Çünkü bunların yazılı tasvirler olmasıni değil doğrudan sana seslenmesini istiyorum
Bunu yapıyorum. Çünkü bu konuda yazarıma güvenmiyorum. Ona güvenmediğim için doğrudan sana anlatıyorum
Senin dünyanda derler, "tüm yollar roma'ya çıkar" diye. Ben dahil yazılmış olan tüm kurgusal karakterler ve yazılmış olan tüm eserler içinde öyle bir şey çıkıyor aslında. "Tüm yollar yazara çıkar"
Heh... bu zindanım, trajedim rasgele değil... yazarımin bana verdiği bir 'armağan'
Ben, Gorgeus Tremnov. Ve sen de beni okuyan okuyucu. İkimizin üstündede beni yazan yazar. Bu hikayede mekan yok, diyalog yok , iç ses yok, anlatıcı yok. Ve daha pek çok şey yok. Sadece 3 şey var. Ben varım. Sen varsın ve yazar var
Gorgeus : Bu bölümde sana anlatacak bir şeyim kalmadı. Devamı bir sonraki bölümde. Ancak bu bölüm anlamlı ve boş olmayan şekilde bitebilsin diye sana özlü ve özlü olduğu kadar güzel bir söz söylemek istiyorum. Bu benim en sevdiğim söz. Bu sözü duymaya benim kadar senin de ihtiyacın var. Bunu, idam edilen iyi kalpli ve bilge bir cadı'dan duymuştum
"Sen istediğin kişi olabilirsin. Ancak ne olursa olsun birilerinin kötüsü, birilerinin ise kahramanı olacaksın"