"Hmm… Shin, değil mi?"
Tam kafeteryaya doğru yürürken, arkamdan gelen sesle durdum.
Dönmesem de olurdu. Ama bu tarz şeyleri görmezden gelmek bazen daha fazla dikkat çeker.
Döndüm.
Karşımda sınıftan bir kız vardı.
Miyu Hikyou.
"Evet?"
"Bir şey sorabilir miyim? Çok kısa."
"Dinliyorum."
Hiç uzatmadan konuya girdi.
"Reika ile aranız iyi mi?"
Yine o.
"Hayır. Sadece aynı sınıftayız."
"Anladım…"
Kısa bir duraksama oldu. Ama gitmedi.
"Onunla konuşmaya çalıştım ama… pek yanaşmadı."
"Normal."
"Normal mi?"
"İstemiyordur."
Miyu hafifçe güldü.
"Sen de pek konuşkan değilsin ama."
"Gerektiği kadar."
Bu sefer biraz daha dikkatli baktı bana.
Sanki bir şey çözmeye çalışıyor gibi.
Sonra omuz silkti.
"Yine de… sen daha farklısın."
"Değilim."
"Öylesin."
Cevap vermedim.
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra elini uzattı.
"Ben Miyu Hikyou. Tekrardan tanışalım."
Zaten tanışmıştık.
Ama insanlar bunu tekrar etmeyi seviyor.
Elini sıktım.
"Shin."
"Elini soğuk tutuyorsun."
"Alışkanlık."
"Garip."
"Değil."
Kısa bir an durdu, sonra güldü.
"Peki… sonra görüşürüz o zaman."
"Olabilir."
Elini bıraktım.
O da yoluna devam etti.
Ben de.
Kısa bir konuşmaydı.
Ama yeterliydi.
Bu okulda insanlar hızlı yakınlaşmaya çalışıyor.
Benim acelem yok.
Zaten… yalnız yemek yemek de bir sorun değil.