12.Kara konuşur: "Sizi duyabiliyorum."
Misora ve Makuro sessizleşir. Birbirlerine bakarlar. Daha önce konuştukları konu akıllarına gelir: aura ve kan ile hissedilme meselesi. Terlemeye başlarlar. Artık konuşmazlar, çünkü duyuluyorlardır. Düşüncelerini bile gizlemeye çalışırlar; hiçbir şey düşünmemeye zorlarlar kendilerini.
En son Makuro yutkunur. Elleri titrer. Gözleri korkuyla bakar.
"Acaba bir şey mi olacak? Yanlış bir şey mi yaptık?" der, halsiz Kurogami'ye bakarak.
"Yoksa kontrol Karada çok mu önemli bir şey?" diye kendi kendine düşünür. Ama bir yandan da kafasındaki düşüncelerin duyulabileceğini hissedip kendini susturmaya çalışıyordur.
12.Kara konuşmaya başlar:
"Duyabiliyorum… ama bulanık," der.
"Benim bile duyamadığım, kimin kanı bu? Zerresini hissedemediğim kimin gücü? Siz hangi kanı içtiniz?" diye sorgular ve Makuro'ya bakar.
Ama Makuro'dan çıt çıkmaz. Kendisi de farklı türde birçok kan olduğunu pek bilmiyordur. Sessizce 12. Kara'ya bakar.
Kara da bunu anlar:
"Gelin o zaman, arkamdan," der ve yürümeye başlar.
Yürüdükçe ormanın derinliklerine, karanlığa ve daha baskın auranın etrafa yayıldığı bir ortama girerler. Bu baskı sürekli kat kat artar. Karanlığın gerçek, korkutucu yüzü ortaya çıkar.
Makuro ve Misora yavaş yavaş korkmaya başlarlar. İyice bunalmış, tedirgin olmuşlardır. Yutkunmaları bile yankılanıyor gibidir. Her ses çok net duyuluyordur, o yüzden konuşmazlar. Yürürken bastıkları çalıların "çıt" sesi bile onları korkutur, daha da strese sokar.
En sonunda ormanın derinliklerinde büyük bir ağacın yanına gelirler. Kurogami de yavaş yavaş kendine gelmeye başlar. Gözlerini açar. Bulanık da olsa bir şeyler görür. Ortamı hisseder ve tedirginleşir. Etrafında tanıdık birini arar. Bulanık gözleriyle Misora'yı görür.
Misora eliyle "sessiz ol" işareti yapar.
Kurogami sanki uyku sersemi gibidir. Yeni kontrolünü kaybetmiş, bayılıp uyanmış gibidir. Bu yüzden sersemlikle bir şey yapmaz, sadece olanları izler.
12.Kara büyük ağacın yanına gelince ağaca dokunur. Ağaç bir kavak ağacıdır. Ağacın önünde bir geçit açılır: yer altına inen bir geçit.
Kara içeri adım atar.
Makuro ve Misora birbirlerine bakarlar.
"Sanırım gitmeliyiz… artık buradan dönüş yok," bakışı atarlar birbirlerine.
Kurogami'yi de kolundan tutarak içeri girerler ve 12. Kara'yı takip ederler.
Merdivenden aşağı inerler.
Ama Makuro iyice ürperir. Gözünde bir şeyler canlanmaya başlar.
"Bu… bu burası… daha önce…" diyerek kekeler. Korkmaya başlar. Sanki kontrolsüzce oluyordur bu. Her sesten, her şeyden korkar. Beyni ona oyun oynuyordur. Her gölgeyi bir silüet, her sesi bir yaratık gibi algılar.
12.Kara da bunu sezmiş olmalı ki Makuro'yu dikkatle inceler. Ona bir bakış atar ve biraz aura salar. Sanki onu korkutmak, bir şeyi tetiklemek ya da öğrenmek istiyordur.
Ve istediği olur.
Makuro değişir. Tuttuğu Kurogami'yi bırakır. Artık sadece Misora tutuyordur Kurogami'yi.
Misora olan biteni anlamaz. Kurogami'yi alıp köşeye geçer. Merdivenin kenarında durarak olanları izler.
Makuro delirmeye başlar:
"Bu… burası… beni kimse tutamaz!" diyerek bağırır. Sürekli kekeler, garip sesler çıkarır.
12.Kara bile bu seslere anlam veremez.
Makuro'yu yakalamak için yanına atılır. Tam tutacakken göz göze gelirler.
12.Kara bir anda titremeye başlar. Terler.
"Sanki… sanki…" der kendi kendine.
Bu sefer 12. Kara kekelemeye başlar:
"Go… gözlerin… bu… bu bakış… sa… sanki bir yerden tanıdık… bu… bu efendimizin…"
Anıları canlanır.
Daha önce 10. Kara'yı gördüğünde de aynı hissi yaşamıştır. Ama bu sefer daha güçlü, daha korkunç bir baskı hisseder.
Makuro'nun gözlerine dimdik bakar.
Misora hiçbir şey anlamaz. Gördüklerine inanamaz. Kurogami'ye döner ama bir bakar ki yanında değildir. Tekrar baktığında Kurogami'yi Makuro'nun yanında görür.
Kurogami de titreyerek bir şeyler söylüyordur. Ama Misora hiçbirini anlayamaz.
Kurogami ve Makuro artık kendilerinde değildir. Sanki bedenlerini ve zihinlerini başka biri kontrol ediyordur. İkisi de 12. Kara'ya odaklanmış, titreyerek bir şeyler söylüyordur. Auraları yavaş yavaş yayılmaya başlar.
Dimdik dururlar.
Hiçbir şey yapmadan, sadece konuşurlar.
12.Kara ise korkmaya başlar. Sanki karşısında kendisinden daha güçlü iki tane 10. Kara vardır.
Hiçbir şey yapamaz. Kaçmaz. Sadece dinler.
Bazı cümleleri anlar:
"Ben başım… beni anlayan, dinleyen ve kanımdan olan kimse normal bir hayat veya normal bir Kara değildir… haddinizi bilin… bana itaat edin…"
Bu sözleri duyunca onların normal olmadığını anlar.
Kendini tutamaz.
Yere eğilir.
"Efendim…" der.
Makuro ve Kurogami'nin önünde titreyerek eğilir. Yanlış bir hareket yaparsa öleceğini biliyordur.
Misora bu olanları görünce korkudan bayılır.
Ama Makuro ve Kurogami hâlâ konuşmaya devam eder.
Kara sadece dinler.
Saatler geçer. 1 saat… 2 saat… 3 saat…
Döngü devam eder.
Aşağıda bekleyen 13., 14. ve 11. Kara şüphelenir.
14.Kara konuşur:
"Neredeler bunlar? Kaç saat oldu. Eğer gecikirsek üstlerimiz kızacak. Ben bakmaya gidiyorum," der.
Tam merdivene adım atacaktır ki—
11.Kara:
"Sesiz ol," der.
Aurasıyla 14'ü bastırır.
"Ben sana emir verdim mi? Kendi başına buyruk hareket etme. Sen kimsin ki kendinden yüksek rütbeye güvenmiyorsun, köpek? Haddini çok aşmaya başladın. Tavrımızı hafife alma."
Bu baskı karşısında 14 sessizleşir.
Yerine geçer. Oturur. Tek kelime etmez.
10 dakika sonra 11. Kara da sinirlenir. Ayağa kalkar ve bağırır. Aurasını salar.
13 ve 14 hemen diz çöker:
"Bir isteğiniz var mı efendim?"
Kara:
"Gerek yok. Ben hallederim. İşe yaramazlar," der.
Aurasını yukarı yayar ve 12'ye mesaj gönderir:
"Neredesin? Beni bekletmek hoşuna mı gitti?"
12.Kara cevap veremez.
Ama kısa bir aura mesajı yollar:
"Efendim… üzgünüm… geciktim ama—"
Tam o anda Makuro onu boğazından tutar.
"Benim karşımda haddine mi?" der.
12.Kara ya ölecektir ya da bir bahane bulacaktır.
Konuşur:
"Üzgünüm efendim… size saygısızlık etmek istemedim… ama üstüm olan 11. Kara'ya bilgi vermem gerekiyordu… kanınızı incelemek için… ama sizin büyüklüğünüzü görünce… bu görevin bize ait olmadığını anladım…"
Makuro gözlerine bakar. Boğazını sıkar.
Tam o sırada:
"Benim kanımı test edecek kişi daha doğmadı," der.
Ve onu yere fırlatır.
Makuro ve Kurogami bayılır.
Kara nefes nefese kalır.
11. Kara'dan tekrar mesaj gelir.
12.Kara düşünür:
"Kim bunlar…?"
Sonra cevap verir: 12. kara
"Efendim… şu an gelemem… bu iki çocuğun kanı test edilmeyecek… sizi yukarıda bekleyeceğim…"
Misora, Kurogami ve Makuro'yu alıp yukarı çıkarır. Üçünü ağacın önüne yatırır.
Kara gelen mesajla sinirlenir.
Aurasını salar. Yer sarsılır.
Ve bir anda kaybolur.
Işık hızında yukarı çıkar.
Ağacın yanına gelir.
Kara'ya bakar:
"Sen… benim sözümü nasıl dinlemezsin?"